“Türkiye tam bir sevgi fukarası haline gelmiştir. Eğer gerçekten sevebiliyor, sevgimizi iliklerimize kadar hissediyor olsaydık Mardin Bilge Köyü’nde 44 kişi, bir düğün günü hunharca katledilmezdi. Gerçekten sevebiliyor ve sevgiyi ruhumuzun merkezine yerleştirebiliyor olsaydık sokak başlarında bu kadar fazla katille yüz yüze gelmezdik. Mesela, Ağca’nın hapisten çıkışı büyük bir ilgi patlamasına neden olabilir, Hrant Dink’in katili gençler arasında rol model haline gelebilir miydi? Gerçekten sevgiyi yaşatabiliyor olsaydık katliam boyutuna ulaşan TV dizileri reyting rekorları kırar mıydı? Hele sevgiye en fazla muhtaç olan çocukların merhametsizce sokaklara itilmesi, çetelerin insafına terk edilmesi ve terörün bir aracı olarak kullanılması mümkün olabilir miydi? Eğer sevgi olabilseydi deprem göçüğü altında can çekişen insanı kurtarmak yerine o insanın ağzındaki dişi çalmaya çalışan yağmacılarla karşılaşılır mıydı?”

Bu sözler Haberturk yazarı sayın İhsan Bal’a aittir ne güzelde yazmış aslında değilmi.Günümüz türkiyesinden örnekler vermiş ve bu sayılan örneklerin çok ufak bir kısmı ne garip  sevgisizliğe bu kadar örnek sayabiliyoruz ama ya peki sevgiye dair örnekler sıralayabilirmiyiz?

Ülkemizden Mevlana, Hacı Bektaş, Yunus Emre, Ferhat ile Şirin, Aslı ile Kerem, Tahir ile Zühre gibi sevgilerin en büyüklerini yaşayan sayısız örnekler geçmiştir.Ama artık ne o aşklar var nede toplumsal değerlerimiz var malesef.

Sevgililer günü emparyalist güçler tarafından uydurulmuş insanları para harcamaya iten bir gündür.Sevgiler parayla, pulla, pırlantalar yüzükler ile ölçülemez.Nitekim insan sevgisini yılda bir kez gösteriyosa zaten onun adına sevgi denemez.Ben bu sevgililer gününe toplumsal açıdan bakıyorum daha güzel bir gelecek daha mutlu bir yarınlar için sevgi iki kişi arasında kalmamalı toplum olarak içimizdeki şiddet, kin ve nefret’in yerine hoşgörü ve sevgi dolmalıdır dolmalıki yarınlarımıza daha umutla bakabilelim.

İçinizdeki sevginin hiç kaybolmaması dileğiyle.

Burak