Çocukluğumuzun mahalle maçları ve kıçımızdan uydurduğumuz ama sanki fifa uydurmuş gibi bütün mahallelerde aynı kuralların geçerli olduğu o muhteşem yıllar.

ATAN ALIR SPOR:
Mahalle maçları genellikle caddelerde
yahut bahçelerde yapıldığı için topun
kaçma olasılığı olan çok yer vardır.
Top bir yere kaçtığında topu kaçıran
takımın karşısındaki takım hemen‚
“Atan alır spor.” der.
Top onların sahasında auta çıkmış
olduğu halde karşı takım topu almak
zorunda kalır.

ELİN AVANTAJI OLMAZ:

Takımlardan biri ataktadır. Defans
oyuncusu topu elle keser fakat pozisyon
devam eder ve gol olur. Golü yiyen
takım el var diye mızırdar. Karşı takım‚
“Avantaj olm.” der.
Hemen akabinde kaleci
“Ulan elin avantajı olmaz.” diye
haykırır.
Bir yere varılamaz. Kısır döngüdür.

ADAMIN GOL DİYOR:
Gol atılır fakat yiyen takım saymaz.
Hep bir ağızdan “Direk ulan.” diye
anırmaktadırlar. Fakat içlerinden
biri‚ “Gol abi.” der. Karşı takımdan
bunuduyan biri direk atlar ve‚
“Ulan adamın gol diyor.” diye
serzenişte bulunur.
Gol sayılır‚ adam dövülür.

ABANMA YOK:
Genelde küçük çocuklar arasında
yaygındır. Kaleciler abanma yok
derler.Aralarından yaşça büyük
olanı “Lan karı mısınız.” dese de
abanma olmaz.

GÖNÜL ALMA:
Büyüklerle küçüklerin ortak oynadığı
maçta büyüklerden biri gaza gelip
küçükbir çocuğa sert girince direk
penaltı olur. Nerede olursa olsun.
Küçük çocuk sevilen bi simadır ve
faulü yapan abidir. Penaltı
kullanılır‚ genelde gololmaz çünkü
kalede bir ayı vardır ve penaltıyı
atan küçük çocuktur.

KALECİ DEĞİŞTİN 2 PENALTI:
Herhangi bir penaltı pozisyonunda
kaleye hemen forvetin etkili
silahlarından biri geçmek ister
çünkü o her mevkide iyidir. Buna
karşılık karşı takıma teselli
olarak ekstra bir penaltı verilir.
1+1=2.

3 KERE SEKTİRME:
Kaleci degaj kullanırken eğer
yanında bir rakip forvet varsa
topu 3 kere sektirir ve‚
“Açılsana ulan üç kere sektirdim
işte.” der‚ rakip açılır. Ne keyiflerdi
bunlar be. Bak gözlerim dolu dolu oldu.

SAĞLIK ÖNLEMLERİ :
Bazen top insanın pek münasip olmayan
bi tarafına gelir‚ herkesin reaksiyonu
aynıdır: “işe işe!.”
Uygun araziye çiş edildikten sonra
maça devam edilir. Mahalle maçlarında
her zaman saçı ince telli ve uzun olan
kişiler vardır.Bunlar geriden topu alıp
bütün güçleriyle ileri kosarken kafalarını
ileri doğru atarlar. Amaç gol atmak ya da
rakibi çalımlamak değil‚ saçların
rüzgarda ahenkle dans etmesini sağlamaktır.
Bu kişiler büyüyünce Ümit Davala gibi
olurlar.

TOP KURTARMA OPERASYONU:
Top zırt pırt araba altına kaçar. Böyle
durumlarda‚ sahadaki en çelimsiz ve en
hop-zıp kişi‚ en iri iri kişi tarafından
topu almaya gönderilir. Arabanın altına
kaçan toplar tam ortasında durur bazen‚
kimse yetişemez oraya. Bu sefer taş atma
ve sopayla itekleme faslı başlar.
Arabanın egzosuna vurulan birkaç darbeden
sonra top yuvarlana yuvarlana çıkar bir
taraftan; artık koşarak maça geri dönme
zamanıdır.

GOL DİİL OLM BEL ÜSTÜ :
Minyatür kale maçlarda elle tutulmasına
engel olunmak için getirilmiş bir çözümdür
ancak bel üstü gibi kişiden kişiye değişen
ve ispatı zor bir kriter getirdiği için
nice kavgaların çıkmasına‚ nice başların
yarılmasına sebep olmuştur.

İyi güzel de bütün bu kavramlar kitabı
olmadan‚ televizyon olmadan nasıl herkes
tarafından bilinebiliyor? Ben diyorum ki
gizli bir örgüt var‚ her mahalleye bir
adam gönderiyo bilmem kimin amcaoğlu
olarak bilmem kim de örgütten. Sonra
mesela hem gol hem penaltı olunca
ağızlara kolayca yerleşecek “giren
gole penaltı olmaz” cümlesini söylüyor‚
pozisyon geçiyor‚ çocuk evine dönüyor
ama ifade baki.

Oynayacak kişi sayısının tek olması ve
kimsenin oyundan çıkarılarak kalbinin
kırılmak istenmemesi durumu sozkonusu
olur sıkça. Bu durumda futbol kariyeri
en berbat durumda olan fasulyeden
tabiri ile adlandırılarak birinci devre
bir takımdan ikinci devre bir takımdan
oynatılarak ufacık yüreklere ve beyinlere
adaleti yerine getirmiş olma duygusu zerk
edilir. Akşam herkes eve gidip yattığında
da hep o günkü maçı‚ varsa attığı golleri‚
kaçırdıklarını‚ bir sonraki maçlarda
yapmayı planladığı hareketleri hayallenerek
uykuya dalar.
Bu planlanan ama becerilemeyen hareketlere
girmiyorum. Ben mahalle maçı
kurallarının nasıl bilindiği sorusuna ise
kalıtsal diyorum.

Bazen küçükler kendi aralarında oynarken
eli torbalı bir iş dönüşü adamı maça
dalıp topu küçüklerin ayağından alır ve
aptal aptal şeyler yapmaya başlar.
Eğer adam yetenekliyse bir iki numara
yapıp çocukların aklını alır. En
sonunda topa hızlıca vurur. Çocuklar
topu yakalayamaz ve top uzağa gider.
Eli torbalı iş dönüşü adamı yaptığı
ufak hareketten mutlu bir halde evinin
yolunu tutarken çocukların “hay ……‚
top ta ………….. gitti‚ kim
alcek lan topu?” dedikleri duyulur.

ÜÇ ADIM AÇILMAK:
“Üç adım açılmak” denen olayı atlamak
senelerini betonda top oynayarak‚
dizinde o çok derin olmayan ama sürekli
yanan yaralarla dekore eden birçok
mahalle topçusunu üzecektir. Top frikik
noktasına dikilir ve rakip barajın
üstüne doğru adeta ´onnar orda
diilmişçesine yürünür´. Kocaman üç adım
atılır ve baraj göğüsle itmek suretiyle
uzaklaştırılır. Adımların büyüklüğünden
şikayet edenler iki kere “o-ha” der.

TEKNİK VURMAK:
Penaltı vuruşlarında en biçkin forvet
oyuncusu sahne alacağından kalecinin
gözü korkar. Hemen içi rahatlatılır:
“Korkma olm‚ teknik vurcam”.

Arkadaşın biri iyi orta gol getirir diye
bağırır o da iyi bir orta yapmaya çalışır
ve ortasını yaptıktan sonra düşer. Arkadaşın
dizi kanıyodur ama farkında değildir birisi
ordan “olm dizin kanıyo” der ve olan olmuştur
dizi kanayan çocuk ağlamaya başlar.

Ee bir de her zaman bağırılarak söylenen
sözler vardır;
- Avut be oğlum avut
- Kasti faul yapma lann
- Direk abi direk
- valla gol diil
- Abi siz cok güçlü oldunuz ya
- Mithat´ı bize verin‚ Mete´yi siz alın
- Ahh bacağım
- Annem anneeem
- Top benim oolum istediğimi oynatırım
- Beşte devre onda biter
- Santra yapın lan santraaa
- Şahsi oynama oğlum pas ver
- Abanma beee
- Yuhhh o da kaçar mı
- Hakeme gozluuuk
- Ortanı göreyim

Burak Gülnar